بارداری، زایمان و کودک

بیش‌فعالی و نقص توجه؛ از کجا بفهمیم فقط پرانرژی‌بودن نیست؟

هر کودک پرتحرکی ADHD ندارد. نشانه‌های اصلی نقص توجه و بیش‌فعالی در سن مدرسه و اینکه چه زمانی ارزیابی تخصصی لازم است.

تحریریه پزشکی TRICبه‌روزرسانی ۳ شهریور ۱۴۰۵۵ دقیقه مطالعه
کودک دبستانی همراه پدر در ارزیابی مشکلات توجه و بیش‌فعالی

خلاصه مطلب

هر کودک پرتحرکی ADHD ندارد. نشانه‌های اصلی نقص توجه و بیش‌فعالی در سن مدرسه و اینکه چه زمانی ارزیابی تخصصی لازم است.

کودکی که زیاد حرف می‌زند، وسط کلاس از جا بلند می‌شود یا تکلیفش را فراموش می‌کند الزاماً بیش‌فعالی ندارد. تفاوت اصلی زمانی مطرح می‌شود که الگوی بی‌توجهی یا تکانشگری پایدار باشد و در چند محیط، عملکرد کودک را مختل کند.

پاسخ سریع TRIC: تشخیص اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی با یک تست آنلاین یا یک رفتار در خانه انجام نمی‌شود. علائم باید با سن کودک نامتناسب، پایدار و در بیش از یک محیط مانند خانه و مدرسه دیده شوند.

!کودک دبستانی در کلاس هنگام تلاش برای تمرکز\n_تمرکز در کلاس باید در کنار سن، محیط و الگوی پایدار رفتار تفسیر شود._\n\n## سه گروه اصلی علامت

بی‌توجهی می‌تواند با جاگذاشتن وسایل، ناتمام‌ماندن تکلیف، فراموشی و دشواری دنبال‌کردن دستورها دیده شود. بیش‌فعالی با حرکت زیاد، سخت نشستن و حرف‌زدن زیاد همراه است. تکانشگری می‌تواند شکل پریدن وسط حرف دیگران یا انجام کار پیش از فکرکردن داشته باشد.

همه کودکان گاهی این رفتارها را دارند؛ شدت، تداوم و اثر بر زندگی مهم‌اند.

چرا فقط گزارش والد کافی نیست؟

کودک ممکن است در خانه آرام و در مدرسه بسیار بی‌قرار باشد یا برعکس. به همین دلیل ارزیابی معمولاً شامل نظر والد و معلم، سابقه رشد، خواب، شنوایی و بینایی و بررسی یادگیری و خلق است.

چه چیزهایی می‌توانند شبیه ADHD باشند؟

کم‌خوابی، اضطراب، افسردگی، مشکل یادگیری، اختلال شنوایی یا بینایی، استرس خانوادگی و بعضی بیماری‌ها می‌توانند تمرکز را مختل کنند. مصرف زیاد صفحه‌نمایش به‌تنهایی تشخیص ADHD نیست، اما می‌تواند خواب و توجه را بدتر کند.

ارزیابی چگونه انجام می‌شود؟

پزشک یا روان‌شناس از پرسش‌نامه‌های استاندارد، مصاحبه و اطلاعات مدرسه استفاده می‌کند. آزمایش خون یا اسکن مغز برای تشخیص معمول ADHD وجود ندارد؛ آزمایش فقط وقتی درخواست می‌شود که علت دیگری مطرح باشد.

!همکاری خانواده و مدرسه برای حمایت از کودک دارای ADHD\n_برنامه حمایتی مؤثر معمولاً با همکاری خانواده، مدرسه و تیم درمان شکل می‌گیرد._\n\n## درمان فقط دارو نیست

درمان می‌تواند شامل آموزش والدین، اصلاح محیط کلاس، برنامه رفتاری، حمایت تحصیلی و در برخی کودکان دارو باشد. انتخاب درمان به سن، شدت علائم و شرایط کودک بستگی دارد. دارو باید با پیگیری رشد، فشار خون، اشتها و خواب همراه باشد.

!روتین کوتاه و ساختاریافته تکالیف در خانه\n_کارهای کوتاه، قابل پیش‌بینی و مرحله‌ای می‌توانند اجرای تکلیف را ساده‌تر کنند._\n\n## در خانه چه کمک‌هایی مفیدند؟

دستورها را کوتاه و یک‌مرحله‌ای بدهید، کار بزرگ را خرد کنید، جای ثابت برای کیف و تکلیف بسازید و از جدول تصویری یا فهرست کوتاه استفاده کنید. بازخورد سریع و مشخص از تذکرهای طولانی مؤثرتر است.

چه زمانی باید زودتر ارزیابی شود؟

افت شدید تحصیلی، رفتارهای خطرناک، درگیری مکرر، اضطراب یا افسردگی واضح، مشکلات شدید خواب یا حرف‌زدن از بی‌ارزشی نیاز به توجه سریع‌تر دارند.

جمع‌بندی

ADHD برچسبی برای کودک شلوغ نیست. تشخیص درست یعنی دیدن الگو در خانه و مدرسه، کنارگذاشتن علل مشابه و ساختن یک برنامه حمایتی که نقاط قوت کودک را هم در نظر بگیرد.

منابع

ارزیابی و درمان باید متناسب با کودک و توسط متخصص انجام شود.

نظر شما برای TRIC مهم است

این مقاله چقدر برایتان مفید بود؟

۰ بازدید۰ پسند

بدون ثبت نام؛ بدون نمایش عمومی نام یا نظر شما

اگر به درد کسی می‌خورد، برایش بفرست

یک اشتراک‌گذاری ساده می‌تواند این محتوا را به کسی برساند که واقعاً به آن نیاز دارد.

بازگشت به مقالات

ادامه مطالعه

مقالات مرتبط